Κυριακή, 30 Σεπτεμβρίου 2012

Ο Χωρισμός

Γεια.

 
Όλοι μας έχουμε χωρίσει έστω και μια φορά.
Εκτός αν ο πρώτος σας ήταν ο άντρας σας. Τότε δε σας ενδιαφέρει να μάθετε τι γίνεται στη συνέχεια του πόστ.

Τι μπορεί να κάνει κανείς όταν χωρίζει;

Μπορεί να πάει στο Βόλο 324 χιλιόμετρα σε απόσταση από την Αθήνα και στο τέλος να καταλήξει να κάνει αναστροφή στο 319o χιλιόμετρο Ε.Ο. Αθηνών-Θεσσαλονίκης.
Να σημειωθούν τα δέκα διόδια που πέρασε και τα 80 ευρώ βενζίνη που χρειάστηκε. Αν δεν είχε 80 ευρώ θα ήταν ικανός να έκλεβε γάιδαρό από τις Σπέτσες για να φτάσει πάλι στο 319ο χιλίομετρο και να κάνει αναστροφή.
Εύγε νέε μου. Μόλις χώρισες.

Τι κάνεις;

Σίγουρα δε πας σπίτι μόνος σου να πνίξεις τον πόνο σου με ένα τζόνι κόλα και φυστίκια Αιγίνης ψημένα και αλατισμένα.
Ούτε να ανοίξεις το Youporn  επειδή δε γάμησες σήμερα. Λυσσάρα.

Να, διάβασε παρακάτω να καταλάβεις τι εννοώ:

#1

Αν είσαι λάτρης του σκυλοyoyo μπορείς να κάνεις κλικ ΕΔΩ από το iphone κινητό σου για να δεις που παίζει -η γυναίκα-πρότυπο της μέσης Ελληνίδας- η Πάολα.
Αφού έχεις περάσει με περίσσεια ευκολία τις συμπλιγάδες πέτρες -γιατί πάνω απ' όλα θα έχεις παρκάρει ακριβώς απ' έξω με την Πόρσε σου πάνω στο πεζοδρόμιο της Ιεράς Οδού (μα πόσο ιερή ακόμα; εγώ θα είχα καντεβάσει όλα τα καντήλια του Αγίου Παντελεήμονα)- εισέρχεσαι στην πύλη της Ελληνικής διασκέδασης.
Δε Γκρικ γέι.
Πληρώνεις τους κόπους των 22 εργάσιμων ημερών σε φιάλες πειραγμένου αλκοόλ εν μια νυκτί. Συγχαρητήρια. Μόλις συνειδητοποίησες ότι δεν έχεις πολλά λεφτά μέχρι στην επόμενη μισθοδοσία.


2#
Αν μικρός άκουγες Dio ήσουν αξύριστος και μαλλιάς και είχες πόστερ νεκροκεφαλών στο παιδικό σου και συνεχίζεις να ακούς τον ίδιο απλά ξυρισμένο στη γραφειάρα σου τότε πήγαινε άμεσα στην πλησιέστερη συναυλία μέταλ στην Αθήνα. Με 40 ευρώπουλα εξασφαλίζεις διασκέδαση κάνοντας τον μόγλη με κορυφαίες κινήσεις stage diving και 4 μπύρες γρανίτα.


3#
Αν η rap για σένα περιστρέφεται μόνο σε 2PAC, DMX & Notorious Big την πάτησες. Γιατί πολύ απλά δεν υπάρχουν άλλοι λάτρες σαν εσένα. Οπότε η μόνη λύση είναι το youtube και εσύ. Σαλονάτοι και οι δύο να κλαίγεστε για τον χωρισμό σας.YO.




4#
Αν είσαι Ρακομελάκιας και ακούς Burger Project, γιατί έτσι απλά είναι κάποιοι τύποι ντυμένοι στα εμπριμέ, τότε πήγαινε στο Γκάζι. Ιτ φιλς λάικ χόουμ.


5#
Αφήνω εσένα τελευταίο διανοούμενε βιβλιοφάγε.
"Εσύ που ξέρεις πολλά και ο νους κατεβάζει, 
πες μας και εμάς να ξέρουμε πως πνίγουν το μαράζι."
Κανείς δεν έχει γνωρίσει την οδύνη ενός χωρισμού  σαν έναν άνθρωπο γνωστικό με τη δική του βιβλιοθήκη στο προσωπικό του γραφείο στην οικεία του. Σαν να έχω εικόνα. Στην πολυθρόνα του γραφείου με κόκκινο κρασί εμφιαλωμένο και στα ηχεία του laptop να παίζει ένα κονσέρτο. Τσιγάρο στην άκρη του χείλους και με συντροφιά τη νοσταλγική μουσική να κανονίζει βραδιές ποίησης και νύχτες συζητήσεων.


Ότι και να κάνεις ... σου εύχομαι ταχεία ανάρρωση.
Η ζωή συνεχίζεται (όσο κλισέ και αν ακούγεται).


Καλή σου νύχτα, ε;
Τόλμα να πεις όχι!




Μουσικό διαλειμμα

Γεια.

Πάντα μου άρεσαν οι διασκευές σε τραγούδια. 
Σε πολλά είδη μουσικής. 
Ειδικά αν οι διασκευές είναι ιδανικές για δικό μου μουσικό ανήσυχο αυτί... μπορεί να με απογειώσουν. 
Έχετε δει Saxlamari να πετάει; 
Είναι σαν τον Superman εν πτήση με ένα ποτήρι Jack Daniels στο χέρι.

Σας καταθέτω ορισμένες από τις προσωπικές μου πτήσεις. Φορ φρι.
Η σειρά είναι τυχαία


#1 
Bela Lugosi's Dead. 




#2
Ring of fire. 



#3
Changes - The way it is.




#4
Maybe someday. 





#5 
Mack the knife.





#6 
Sinnerman.





#6 
Shadowplay.





#7 
Bang Bang.






#8 
Money.





#9 
Your woman.





#10
Glad to be unhappy.





Πφφφφφ ώρες μπορώ να καθίσω σε έναν υπολογιστή και να ψάχνω. 
Αλλά δεν προλαβαί
Όσοι τρελοί προσέλθετε. Και αφήστε τον οβολό σας με ένα τραγουδάκι μεταδίδοντας την γνώση. 


Καλό σας απόγιομα.


Τρίτη, 25 Σεπτεμβρίου 2012

O Πουκαμισάς

Γεια.


Το πουκάμισο για μένα είναι ένα ρούχο το οποίο θα άξιζε θανατική ποινή. 
Δημόσιο κρέμασμα στο Σύνταγμα μη σας πω.
Ξέρω εγώ. 
Εβδομαδιαίως σιδερώνω 6 πουκάμισα. Το σιδέρωμα ενός πουκαμίσου είναι σαν χορογραφία. Απαιτεί συγκεκριμένες και διαδοχικές κινήσεις. 
Εγώ δεν είμαι όμως για Καλαματιανά. 
Και όποτε σιδερώνω κλαίω σιωπηλά.

Για πολλούς άντρες, όμως, το πουκάμισο είναι γι' αυτούς η υπογραφή τους. 
Ένα μέσο δήλωσης της προσωπικότητάς τους.
Κάποιοι το φοράνε απλά. Ένα άσπρο, ένα θαλασσί, ένα μαύρο
Λίγοι όμως το υποστηρίζουν.

Για να δούμε μερικές κατηγορίες Πουκαμισάδων.



# Ο Μπιζνεσαίος Πουκαμισάς ή αλλιώς ο «ξέρειςποιόςείμαιεγώ» #

Φανταστείτε:
Έναν άντρα να φοράει πουκάμισο με το διακριτικό του. 
D.C.A., B.C.G., N.M.G., W.T.F.!
Αν θέλαμε να μάθουμε αγάπη μου το ονομά σου απλά θα σε ρωτάγαμε. 
Έμαθα ότι αυτό γίνεται ακόμα σε γραβάτες και σε μανικετόκουμπα. Καλή φάση. Όλο το σετ. Να είμαστε σίγουροι για το όνομά σου. Ένα πουκάμισο δεν είναι αρκετό να μας δείξει "ποιόςείσαιεσύ". 




# Ο Πουκαμισάς ο Αντιστασιακός #

Είναι αυτός που ΔΕΝ δέχεται τις επιταγές της μόδας και αντιστέκεται με το δικό του στυλ. Ακούει και Χατζηγιάννη. 
Ποτέ το πουκάμισο μέσα από το παντελόνι. 
Ποτέ το πουκάμισο έξω από το παντελόνι. 
Να, κάπως έτσι: 





# Ο Πουκαμισάς ο Τσιτσιολίνος ή αλλιώς ο "Δείτεμετοστανιόταβυζάκιαμου"#

Είδαμε και λίγο τσόντα , έντεκα οχτώ ογδόντα.



Αν δεν αντέχετε τόση καύλα δείτε ΕΔΩ:







# Ο Πουκαμισάς ο Φυσιολάτρης#


Η χλωρίδα εκτυπωμένη.
Πανεύκολο. Παίρνεις την Σαλαμίνα σε μικρογραφία, πετάς 1 φοίνικα και εκτυπώνεις σε stretch mode
Σαγιονάρα δίχαλο (προεπιλεγμένο)
Μοχίτο κοκτέιλ (προαιρετικό)

Πουκαμισάκι με απεικόνιση το βασίλειο της πανίδας. 
Και εδώ μπορείς να κάνεις το ίδιο με το αγαπημένο σου ζωάκι. 











# Ο Πουκαμισάς ο "Oh my G.O.T." #





Αν ο icynic έκανε καλά τη δουλειά που του ανέθεσα θα καταλάβαινες ότι επρόκειτο για πουκάμισο με στάμπα δράκου και όχι στάμπα με μικρό δρακάκι χ 20. Όχι το δρακάκι από G.O.T. 
Αυτό.. τον τυπωμένο δράκο που συχνά βλέπεις σε πουκάμισα Καγκουροειδών. 
Σηκωμένος γιακιάς (προεραιτικό).
Ο δράκος από μόνος του κάνει αρκετό κακό.





                         

# Ο Πουκαμισάς ο Μαυρααααάτσης#


Εκ Κρήτης. Αυτό μωρέ ... το νησί στη Ν. Ελλάδα. 
Που παράγει τα καλύτερα προϊόντα του σύμπαντος. 
Που γεννάει μόνο λεβέντες. 
Εκεί που ξέρουν να πενθούν τους πεθαμένους. Α, και στη Μάνη ξέρουν. Γενικά όσοι φοράνε μαύρα ξέρουν.
Και εκεί που το κουμπούρι γι' αυτούς είναι σαν το μόνιμα εμφιαλωμένο μπουκαλάκι νερό στην τσάντα μου. 
Εκεί που ο νόμος είναι στα οικιακά πυρομαχικά υλικά των ίδιων των Μαυράτσηδων. 






Αυτά για απόψε.



Καληνύχτα.


Δευτέρα, 17 Σεπτεμβρίου 2012

Μη μου μιλάτε

"
Μη μου μιλάτε
απόψε θέλω μόνος μου
να πιω μονάχος σε τούτη τη γωνιά
Εγώ παρέα θα κάνω με τον πόνο μου
Μη μου μιλάτε αφήστε με μόνο μου
Έχω μαράζι στη καρδιά - noooot


"



Γεια. 


Μη μου μιλάτε.
Ή αν μου μιλήσετε σκεφτείτε ποια έχετε απέναντί σας πριν πάρετε τον λόγο.
Σήμερα στη δουλειά εν αναμονή ενός πιστωτικού που εκκρεμούσε μου απήντησαν " Πρώτα ο Θεός θα κλείσει μέσα στην εβδομάδα Saxlamari". Παρεμπιπτόντως ο ίδιος είναι Χριστοπαναγής. Φουλ. 
Όχι. Δε μπορώ να περιμένω τον Θεό για ένα πιστωτικό. 
Και σίγουρα αι βουλαί Του δεν είναι στις δικές μου προτεραιότητες της καθημερινότητάς μου. 

Μη μου μιλάτε. 
"Υγεία πάνω απ' όλα" μη ξανακούσω. Αγχώνομαι. Σκέφτομαι το τσιγάρο που καπινίζω, τον τηγανητό γαύρο που καταβροχθίζω, το παϊδάκι που μασουλώ βουτώντας και τα δέκα δάχτυλα στο λίπος και το ροζέ κρασάκι από τα γόνιμα αμπέλια της Κορινθίας. Στο τέλος θα καταλήξω είτε καταθλιπτική  με κυρίαρχη φοβία τον θάνατο (ο οποίος είναι αναπόφευκτος) είτε υγιής με μανία την υγιεινή διατροφή και την άθληση για να καταλήξω ξαφνικά νεκρή στο κρεββάτι από έμφραγμα. Έτσι. Ξαφνικά. 
Α, οι "πάνωαπ'όλαυγιείς" δεν είναι σίγουρα YOLO. (πφφφ είμαι 31 και ήδη νιώθω το χάσμα μεταξύ των νεαρών χρηστών του internet)

Μη μου μιλάτε. 
Μη μου λέτε "Θεός να συγχωρέσει την Amy Winehouse" κάνοντας τον σταυρό σας και γελώντας νομίζοντας ότι κάνετε χιούμορ. Γιατί δεν είναι. Γιατί δεν γέλασα. Ότι σε κάνει να γελάς είναι χιουμοριστικό. Ο Mr. Bean είναι χιουμοριστικός. Το ίδιο και οι Monty Python. Όσοι από εσάς σκεφτήκατε τον Μάρκο Σεφερλή για χιουμοριστικό έχετε πρόβλημα! 

Μη μου μιλάτε.
Μη μου λέτε "δεν είσαι η μόνη Saxlamari που δεν αμείβεσαι αναλόγως των κόπων σου". Και τι γίνεται με τους αλήτες τους ποδοσφαιριστές που λαμβάνουν εκατομμύρια κλωτσώντας μια μπάλα; 
Που ακούστηκε; Κλωτσιά και χιλιάρικο. Κουτουλιά και χιλιάρικο. Τακτοποίηση θέσης του πέους τους και χιλιάρικο. Αυτοί θα κλάνουν και θα ζητάνε ελάχιστη καταβολή ένα 500ευρώ.
Και τι σημαίνει δεν είσαι η μόνη; Ζήτησα ποτέ να έχω παρέα στο βάσανο μου; Ή βλέποντας τριγύρω μου ανθρώπους να βιώνουν το ίδιο θα με κάνει να αισθάνομαι εγώ καλύτερα; Στην δική μου λογική δε βρίσκω λογική του παράρογου αυτού διαλόγου.

Μη μου μιλάτε.
Μη μου λέτε "υπάρχει κόσμος που πεινάει". Εγώ σίγουρα δεν έχω λεφτά να τον ταΐσω όλον αυτόν "τον κόσμο". Και ούτε θα αισθανθώ τύψεις που έχω 5 ντομάτες και 5 πιπεριές να τις φάω γεμιστές. 
Να φύγετε. Να πάτε αλλού. Να πάτε στους ποδοσφαιριστές. Το πολύ πολύ να σας κλωτσήσουν πρώτα -γιατί μόνο αυτό ξέρουν να κάνουν- και να σας δώσουν την φανέλα τους υπογεγραμμένη. Σιγά την φιλανθρωπία. 

Μη μου μιλάτε.
Μην μου ξαναπείτε "πάλι καλά να λες που έχεις δουλειά". 



Όχι αγάαααπη μου. 
Δεν γκρινιάζω. 
Είμαι καλά. 
Έχω κάνει και το νοικοκυριό το Σαββατοκύριακο και μαζεύω τώρα τις πρόχειρες αναρτήσεις μου που έχω σκόρπιες. Μια από αυτές ήταν και αυτή.
Ες "αύριον" για τις λοιπές που θα ακολουθήσουν. 




Καλό σας βράδυ.



Τετάρτη, 12 Σεπτεμβρίου 2012

Η Ελλ(εει)ηνίδα

Γεια.


Οι συστάσεις για την Ελλ(εει)ηνίδα είναι περιττές αλλά για λόγους ευγένειας...
απεδώ η Ελλ(εει)ηνίδα.

Δεν έχει ηλικία.
Δεν ανήκει σε συγκεκριμένη κοινωνική τάξη.

Την συναντάς παντού.
Στο σούπερ μάρκετ.
Στην τράπεζα.
Στη δουλειά.
Στην πολυκατοικία σου.
Στην ταβέρνα.
Στο μπαρ.

Τι είναι αυτό που την κάνει να ξεχωρίζει από τις λοιπές πατριώτισσες ω ρε;

  • Η Ελλ(εει)ηνίδα φοράει μέικ απ και μάσκαρα στην παραλία.
  • Η Ελλ(εει)ηνίδα με ένα i-phone και ένα instagram γίνεται χίπστερ. Όπως εγώ. Μόνο που εγώ βγάζω τις πατούσες μου που είναι πιο άθλιες και από της θείας μου της Κοντύλως και με το intstagram ξεγελώ τον κόσμο νομίζοντας ότι είναι οι πατούσες της Μόνικα Μπελούτσι. Μαζί με τον κόσμο ξεγελιέμαι και εγώ νομίζοντας το ίδιο.
  • Η Ελλ(εει)ηνίδα ξυπνάει στις 6 το πρωί για να μακιγιαριστεί και να περάσει 10 ώρες της ζωής της καθημερινά σε ένα γραφείο κολλημένη στην οθόνη. Τακούνι included. Για να το βγάλει μπαίνοντας στο σπίτι σιχτιρίζοντας από τον πόνο. Λογικό. Φανταστείτε εσείς άντρες αντί του κλασσικού εσωρούχου να πρέπει να φοράτε στη δουλειά βρακί κορδόνι. Κάθε μέρα. Σαν φτάσετε σπίτι δε θα το βγάλετε επιτόπου; Εγώ αν ήμουν άντρας θα το έβγαζα από την είσοδο της πολυκατοικίας.
  • Η Ελλ(εει)ηνίδα από μικρή ονειρεύεται να παντρευτεί άντρα από σόι που θα φορά σκληρό κολάρο με ολόχρυσο ρολόι. Θέλει τα ώπα της βρ' αδερφάκι μου. 
  • Η Ελλ(εει)ηνίδα μπορεί να μιλάει δυνατά στο τηλέφωνο με την φίλη της για τις καλοκαιρινές τις διακοπές στην Ιταλία. Λες και είχα διάθεση να ακούσω για τα μαγαζιά της Via Montenapoleone στο Μιλάνο. Άσε μας κουκλίτσα μου να πιούμε τον καφέ μας και να διαβάσουμε με την ησυχία μας τις Saxlamares μας.
  • Η Ελλ(εει)ηνίδα μπορεί να σε γδύσει με τα μάτια της όσο ένας λιγούρης άντρας. Μόνο που αυτή θα το κάνει από ζήλια και όχι από καύλα. Γιατί απλά εσύ είσαι πιο γαμάτος από αυτήν. That's a fact. 
  • Η Ελλ(εει)ηνίδα ακούει τα πάντα. Αν την ρωτήσεις θα σου πει από λαϊκά μέχρι έντεχνη μουσική. Δηλαδή από Πάολα μέχρι Χατζηγιάννη. Μέχρι εκεί.
  • Η Ελλ(εει)ηνίδα θα έρθει στο γάμο σου και θα σου πει και του χρόνου. Αφού πρώτα σου έχει σχολιάσει αρνητικά για την μουσική σου επιλογή στο πάρτυ που με χαρά (noooot) την έχεις καλέσει. Και αφού έχει φάει ΟΛΟ το θεϊκό μιλφέιγ φράουλας που τελικά δεν της άρεσε. Απλά θεϊκό το μιλφέιγ. Ξέρω εγώ.
  • Η Ελλ(εει)ηνίδα τρώει τον αγλέορα και "από Δευτέρα δίαιτα". Επίσης πάει γυμναστήριο λίγο μετά το πασχαλινό αρνί και το πεντανόστιμο κοκορετσάκι για να είναι χωρέσει στο μικροσκοπικό και αποκαλυπτικό μαγιό βινύλ το καλοκαίρι.
  • Η Ελλ(εει)ηνίδα δεν ξέρει να μαγειρεύει. Απλά ΑΙΣΧΟΣ. 
  • Η Ελλ(εει)ηνίδα ντύνεται πολύ σέξι. Άλλωστε αυτός είναι ο ρόλος μιας γυναίκας. Να ντύνεται σέξι. Και αυτό φαίνεται εκ του αποτελέσματος. Τα σχολιανά και τα σφυρίγματα από καγκουροπίθηκους άντρες δίνουν και παίρνουν. Μια βόλτα στη Φωκίωνος, πλ. Μπουρναζίου, πλ. Ελευθερίας, πλ. Κύπρου θα σας πείσει.
  • Η Ελλ(εει)ηνίδα έχει φεσώσει τον άντρα της. Όχι. Δεν μιλάω για μένα. Όχι. Όχι. 
 
Προώθησέ το σε 14 φίλους σου αν σου αρέσει το κοκορέτσι και η τύχη θα σου χτυπήσει την πόρτα


Παρασκευή, 7 Σεπτεμβρίου 2012

Το Πόρτο Κατσίκι

Γεια.


Το ξέρατε ότι η παραλία στο Πόρτο Κατσίκι είναι η 6η καλύτερη παραλία στον κόσμο;
Η 3η σε ολόκληρη την Μεσόγειο;
Όχι;
Ούτε και γω.
Όποιοι και να το λένε περί καλύτερης παραλίας είχαν δίκιο.

Για του λόγου του αληθές θα μοιραστώ μαζί σας πανέμορφες εικόνες από την περιοχή δια να πείσω και εσάς.
Λίγη υπομονή μόνο να κάνω πρώτα μια αναφορά στην ιστορία του μέρους αυτού.

ΕΝΟΤΗΤΑ 1
#Η ιστορία#


Το Πόρτο Κατσίκι στην αρχαιότητα ήταν ένας μικρός πανέμορφος κολπίσκος. Πηγές, τις οποίες δε μου επιτρέπεται από άνωθεν κλιμάκια να αποκαλύψω, λένε ότι ο Οδυσσέας αρχικά εκεί άραξε.
Σκέφτηκε "όχου που να πάω τώρα απέναντι στην Πηνελόπη καλά είναι εδώ". Μέχρι που τον μυρίστηκε η Πηνελόπη και πήγε και τον έσυρε στο σπίτι τους στην Ιθάκη από τ' αφτί. Με παντόφλα πλαστική.
Είπε η Πηνελόπη "Τόσα χρόνια αγαμίας δε πάνε χαμένα αγάααααπη μου!" και με το αφτί του Οδυσσέα στο Χέρι της τραβήξανε για κάτω όπου ζήσανε αυτοί χάλια και εμείς χειρότερα. Σας θυμίζει κάποια; Αν πέρασε από την σκέψη σας η γυναίκα σας ή η γκόμενα σας... καλή τύχη.

Κατόπιν στα Ενετικά χρόνια, έχουμε μαρτυρίες ότι ο κολπίσκος αυτός ήταν μόνο προσβάσιμος σε κατσίκια τα οποία ήταν τόσα πολλά που από μακριά νόμιζες ότι είσαι σε λιμάνι και σε λίγο θα έρθει το κρουαζιερόπλοιο να πάρει τα κατσίκια για τον γύρο του νησιού σε 6 ώρες. Οι Ενετοί που τα έβλεπαν αυτά το ονόμασαν Πόρτο Κατσίκι (λιμάνι+κατσίκι). Ένα συνοθήλευμα (wow) δύο πολιτισμών.


Χρόνια μετά... την δεκαετία του 60 όταν αγόρασε ο Ωνάσης τον Σκορπιό οι Λευκαδίτες είπαν τον Δεσπότη Παναγιώτη. Έτριβαν τα χέρια τους.
Να σου οι ξένοι στο Νυδρί, στη Λευκάδα, στη Βασιλική... παντού! Λαοθάλασσα. Κόσμος έφτανε μέχρι το χωριό Αθάνι λίγο πριν το Πόρτο Κατσίκι.
Ο τότε κοινοτάρχης του χωριού είπε "πρέπει να βάλουμε 100 σκαλάκια τσιμεντένια στο Πόρτο Κατσίκι να το κάνουμε προσβάσιμο για τους τουρίστες, να βάλουμε έναν συγχωριανό μας να ψήνει καλαμάκια χοιρινά και να σκάψουμε λίγο το βουνό για χώρο πάρκινγκ". "ΤΩΡΑ".
Και η διαταγή του εξετελέσθη.
Μόνο που τα σκαλιά έγιναν 101 γιατί ο εργολάβος ήταν Ελληνάρας και λαμόγιο. Ενώ η συμφωνία ήταν 100.000 δραχμές για κατασκευή 100 σκαλιών ή 200.000 δραχμές για σκαλιά άνω των 100 ... αυτός κατασκεύασε 101.

Μ' αυτά και μ' αυτά στην τωρινή εποχή που βιώνουμε το Πόρτο Κατσίκι κατέληξε να είναι η 6η καλύτερη παραλία στον κόσμο και η 3η στη Μεσόγειο.

ΕΝΟΤΗΤΑ 2
#Η άφιξη#

Θα κάνω αναφορά μιας ανείπωτη βερσιόν του της γειτονικής "Ιθάκης" του Καβάφη. Την βλέπω και κάθε μέρα άλλωστε τις τελευταίες 5 μέρες.

Σαν βγεις στο πηγαιμό για το Πόρτο Κατσίκι 
Να εύχεσαι να είναι καλός ο δρόμος.
Να μην έχεις κάνει σέρβις στο αμάξι σου γιατί μάλλον θα πρέπει να ξανακάνεις.

Φτάνεις. Έχεις την επιλογή. 
  1. Ασφαλών προδιαγραφών ιδιωτικό πάρκινγκ;
  2. Ή φρι πάρκιγγκ τύπου "εχω τον δρόμο μιας λωρίδας και λίγο χώμα και θα παρκάρω εκεί γιατί δεν έχω άλλη επιλογή και δεν θέλω να πληρώσω πάρκινγκ"
Τον θυμωμένο Παρκαδόρο μη φοβάσαι.

(Αν επέλεξες το ιδιωτικό πάρκινγκ.)
Ακόμα και αν αυτός είναι Σηκωγιακάς και Χριστοπαναγής μαζί. 
Γίναμε μάρτυρες μιας χαρακτηριστικής επίδειξης Ελληνικού ανδρισμού. Βροντερή φωνή, πρόταξη του αντρικού στήθους (όπως κάνει ο κόκορας ο κρασάτος πριν τον σφάξουν και το φάει το Saxlamari με χοντρό μακαρόνι και μυζήθρα) και το Χέρι ψηλά έτοιμο για τον θανατηφόρο κόλαφο.

Αν είσαι Αγγλος τουρίστας και οι δρόμοι της ελληνικής επαρχίας σου φαίνονται επικίνδυνοι για την σωματική σου ακεραιότητα και δεν μπορείς να καταλάβεις τα ελληνοστοιχειώδηαγγλικα του παρκαδόρου που σου δίνει οδηγίες παρκαρίσματος, μη φοβηθείς.
Είναι γιατί έχει εξαντληθεί όλη την καλοκαιρινή σεζόν με τον ήλιο συνεχώς να τον παρακολουθεί στενά και είναι φανερά εκνευρισμένος -λέω εγώ συνηγορώντας το παλικάρι.

Την ίδια στιγμή αισθάνθηκα τόσο άσχημα που μου με φαντάστηκα να απλώνω τα Χέρια μου στον ουρανό και να πω απευθυνόμενη στον Άγγλο τουρίστα:

"Oh tourist! Please forgive him, for he knows nooooot what he does." 

Εγώ πάντως αν ήμουν εκπρόσωπος του Ελληνικού Τουρισμού θα βελτίωνα κατά πολύ τα αγγλικά μου και θα είχα μάθει από μικρή να δείχνω το καλύτερο χαμόγελο ως ένδειξη σωστής εξυπηρέτησης.
Ω ρε μήπως ήταν Κορνίθιος και τον παρεξήγησα;

Αντ' αυτού τον συνεχάρη απλά. 
Ορίστε.




Ορίστε και υλικό bonus από των ασφαλών προδιαγραφών πάρκινγκ.





Σαν βγεις στο πηγαιμό για το Πόρτο Κατσίκι  
Και δεν πληρώσεις το παληκάρι για πάρκινγκ
Να έχεις πάρει μεγάλες κοτρόνες για το φρι πάρκινγκ


Για οδηγίες χρήσης ΕΔΩ:


Και αν δε με πιάνεις να σου πω ότι μόλις αγόρασες ένα αξιόλογο και ασφαλές αυτοκίνητο που συμπεριλαμβάνει χειρόφρενο (ουάου) και εσύ για επιπρόσθετη ασφάλεια τοποθετείς πέτρες στα λάστιχα. Πολύ λογικό μου φαίνεται.

Πάντα στον νου σου νά χεις τo Πόρτο Κατσίκι.
Το φθάσιμο των θεϊκών σου ποδιών στα τιρκουάζ νερά είναι ο προορισμός σου.
Πολλά τα μακροβούτια να είναι.
Aλλά μη βιάζεις την χαλάρωσή σου.
Δε θα σε αφήσει ο εξωτερικός θόρυβος

Είναι το ένα από τα τρία μίνι κρουαζιερόπλοια που περνάνε από την όμορφη παραλία. Ξενάγηση από τον Μήτσο τον Ρεζίλη σε αγγλική έκδοση. Ακούσαμε να λέει από το πλοίο "Και τα φιλιά μου στον Διονυσάκο το καλύτερο παιδί από το Πόρτο Κατσίκι".
Ααααααλα του.



Κάποιοι Έλληνες σχολίασαν σιωπηλά στην παρέα τους "μα πόσο Ελληναρας είναι"
Δε ήμουν εγώ!
Εγώ Κυρία!
Σιωπηλά παρατηρούσα.


ΕΝΟΤΗΤΑ 3
#Η ομορφιά#


Κατά τα άλλα το Πόρτο Κατσίκι σ’ έδωσε ωραίο ταξίδι.
που με τι ευχαρίστηση, με τι χαρά
έκανες το μπάνιο σου. 


Ναι. Δεν αντιλέγω. Ήταν όμορφο ταξίδι.

Ορίστε. 

Αριστερά 


  Δεξιά



Ο Μπρός

 
κι ο Πίσο



#Αλλά#

Αλλά αν το κινητό σου δεν έχει διαθέσιμη μπαταρία και δεν έχεις πλέον τη δυνατότητα να ακούσεις τη μουσική σας αποθηκευμένη στο κινητό μπορείς να ανεβείς τα σκαλιά και με συντροφιά το ταίρι σου να γευτείς μια μπύρα-γρανίτα με θέα τους πανέμορφους χρωματισμούς του Ιονίου Πελάγους,  και να ακούς την Πάολα να σου λέει ότι πηδάει τα κύματα.


ΕΝΟΤΗΤΑ 4
#Το πικ του ταξιδιού#

Και σαν πεινάσεις μην ξεχάσεις
Να πας στον DJ Souvlakis που παίζει ταυτόχρονα αυτή τη μουσική και να του παραγγείλεις ένα πιτόγυρο.





ΕΝΟΤΗΤΑ 5
#Η αποκόμιση#
 
Κι αν υπερβολικό το βρεις το ποστ, το Saxlamari δεν σε γέλασε.
Ήδη θα το κατάλαβες το Πόρτο Κατσίκι τι σημαίνει.


Σημαίνει να βρίσκεσαι σε ένα από τα ομορφότερα τοπία που έχεις δει ελεγχόμενα και διοικούμενα από ερασιτέχνες εκπρόσωπους του Ελληνικού Τουρισμού και Ελληνικών μικροεπιχειρήσεων.
Αυτό σημαίνει.


Καλό σας βράδυ από την μαγευτική γη της Λευκάς.
Τα λέμε αύριο μπαλκονάτοι εις τας Αθήνας.



Τρίτη, 4 Σεπτεμβρίου 2012

Το "παραμύθι" με τον γάιδαρο

Γεια.



Ήταν ένας γάιδαρος με μεγάλα αυτιά.











Ντεμέκ γάιδαρος.


Ο Μουνάκιας

Γεια.


Σήμερα έφαγα κόκκορα κρασάτο με χοντρό μακαρόνι (πρέπει να ήταν νούμερο 7) με κεφαλοτύρι.
Εκεί που κυριολεκτικά κατάπινα τα μακαρόνια μαζί με το κρέας και εκεί που είχε γιομίσει το στόμα μου γύρω γύρω με κόκκινη σάλτσα σκέφτηκα τον Μουνάκια.

Τι σχέση έχει ο κόκορας ο κοκκινιστός με τον Μουνάκια;
Θα σας εξηγήσω.
Όλα όσα αναφέρω άλλωστε έχουν λογική. Μη βιάζεστε.

Ο κόκορας ο κρασάτος ήταν τόσο νόστιμος που έφαγα στον μισό χρόνο από τον σύζυγο.
Το έφαγα όλο μου το φαγητό.
Ο ενθουσιαμός μου κατά την κατάποση έμοιαζε με ενθουσιασμό μικρού αγοριού όταν του χαρίζουν playmobil. Ή ενός μικρού κοριτσιού όταν του χαρίζεις την τελευταία φιγούρα της Barbie. Την Barbie Τακουνάτη, την Barbie Πρήχτρα ή την Barbie Μεγαλοκοπέλα.
Και όταν έμεινε η σάλτσα στο πιάτο σκέφτηκα φωναχτά: "Η σάλτσα αυτή θα ήταν καλή φάση για το τέλειο γλυφομούνι"
Η αντίδραση του συζύγου ήταν κάπως έτσι:





Φυσικά και δεν πτοήθηκα.

Θα αναπτύξω περαιτέρω σε τούτο το ποστ τον φίλο μου τον Μουνάκια.
Αυτός ο χαρακτήρας έχει πολύ πλάκα.
Ή αυτά που ήπια ήταν πολλά σήμερα για να με κάνουν να γελάω σκεφτόμενη τον Μουνάκια.
Καθόλου αδιάφορος. Τον διακρίνεις εύκολα. Δε σε κοιτάζει ποτέ στα μάτια. Ούτε θα σου αναλύσει ποτέ την θεωρία του Νίκολα Τέσλα περι εναλασσώμενου ρεύματος.

Ποιός είναι ο Μουνάκιας; 

Είναι η νυμφομανής γυναίκα σε αρσενικό.
Είναι ο Θεός ο Πάνας με καυλίτσες.
Είναι αυτός που θα έγλειφε το πιάτο με την κόκκινη σάλτσα που είχε απομείνει από το κόκκορα κρασάτο. Με πιάνετε τώρα;
Είναι αυτός με το μαγιό που κάθεται δίπλα σε τσιτσιολίνες της θαλάσσης και σκέφτεται μύδια.



Αγαπημένο του φαγητό:
Φρέσκα μύδια φυσικά.. Απευθείας από τη θάλασσα. Πάντα πρέπει να έχουν κλειστό κέλυφος. Έτσι τα ξεχωρίζει. Και με ένα μαχαιράκι βρίσκει την κατάλληλη θέση, το καρφώνει και το ανοίγει.
Βάζει λεμόνι και έπειτα κάνει την χαρακτηριστική κίνηση ρουφήγματος.
Βάλσαμο.

Ένας Μουνάκιας δε λέει ποτέ "όχι" σε γυναίκα.
-Γειά σου Γιώργο, τι κάνεις;
-Καλά είμαι Μαράκι, εσύ;
-Καλά, η δουλειά καλά;
-Ναι. Καλά.
-Θα μου γλύψεις το μουνάκι μου;
-Ναι.

Αγαπημένο του αυτοκίνητο:
Οποιοδήποτε αμάξι θεωρείται Μουνοπαγίδα.
Ένα που μου έρχεται στο μυαλό είναι ένα της Audi.. να μωρέ αυτό με τις δύο θέσεις. Αυτός, Αυτή και το Μουνάκι της.
Δεν έχει σημασία αν είναι οικογενειάρχης με δυο παιδιά. Αν είναι να πάει με την οικογένεια του εκδρομή βάζει τα παιδιά στο ΚΤΕΛ και ησυχάζει.

Αγαπημένα του χρώματα:
Ναι. 3 είναι.

Το Καστανό.
Το Ξανθό.
Το Μαύρο.
Δε λέει όχι ακόμα και στο άσπρο.


Αγαπημένη του έκφραση #1:
-Γειά σου Γιώργο.
-Που είσαι ρε Μουνί; 

Αγαπημένη του έκφραση #2:
-Είσαι μαλάκας ρε Γιώργο.
-Της μάνας σου το μουνί που θα με πεις εσύ μαλάκα.



Αγαπημένα του τραγούδι:
Σίγουρα όχι ο Νταλάρας. Ούτε εγώ μπορώ να τον ακούσω τώρα που το σκέφτομαι. Κάποιοι πρέπει να μείνουν στο τραγούδι. Καλύτερα να τραγουδάνε παρά να μιλάνε. Από πότε ένας τραγουδοποιός μιλάει;
Οπότε πιο πιθανό είναι να είναι ΑΥΤΟ.  O τοπικός ύμνος της πλατείας Μπουρναζίου.

Αγαπημένο του συγκρότημα:
Pussycat dolls. Μπλιάχ. Ο 50 cent σε barbie band.


Αγαπημένο του ποίημα:
Το Πούσι - Καββαδίας Ν.
Το τελευταίο ειδικά ήταν αισχρό εκ μέρους μου. Ντροπή μου.



Καλό σας βράδυ.

Κυριακή, 2 Σεπτεμβρίου 2012

Υπάρχει Θεός v2.0

Γεια.


Στην αρχική βερσιόν του ποστ είχα αμφιβολίες για το αν υπάρχει Θεός ή όχι.
Έπρεπε να φύγω από την μπαλκονάρα μου στην Αθήνα και να βρέξω λίγο τα ποδαράκια μου στα νερά του Ιονίου δια να πεισθώ μέσω των λαμπερών ομθαλμών μου πως υπάρχει.

ΝΑ ΟΡΙΣΤΕ:



Ελπίζω να καταλάβατε. Δεν αναφέρομαι τις πατάτες τηγανητές. Ούτε στο μπουγιουρντί.
#Θεϊκοί κεφτέδες μτφρ. God's meatballs#

Δε τους δοκίμασα. Φοβήθηκα. Σκέφτηκα "είναι πολλές οι υποχρεώσεις του να είσαι Θεά της Γαματοσύνης"
Έτσι προτίμησα γαύρο τηγανητό.


=======================



#Theos Super Market#

18 ευρώ/κιλό Αμβροσία.
Δίπλα από το τμήμα Αλλαντικών. 
Τιμή φαρμακείου. Δεν πήρα. 
Έτσι προτίμησα σαλάμι αέρος με 11 ευρώ/κιλό. 


Εδώ συναντώ τον Θεό παντού. 

Κάθε στροφή και από ένα εκκλησάκι. 
Κλειστή στροφή αριστερά και εκκλησάκι.
Κλειστή στροφή δεξιά και εκκλησάκι. 
Γκρεμός και εκκλησάκι. 

Κακός δρόμος;
Μεθυσμένοι οδηγοι; 
Ντόπιοι που "ξέρουν" τους δρόμους με κλειστά τα μάτια;

Δ.Ξ/Δ.Α.

Αγνωσται αι βουλαί Του.


.