Δευτέρα, 17 Σεπτεμβρίου 2012

Μη μου μιλάτε

"
Μη μου μιλάτε
απόψε θέλω μόνος μου
να πιω μονάχος σε τούτη τη γωνιά
Εγώ παρέα θα κάνω με τον πόνο μου
Μη μου μιλάτε αφήστε με μόνο μου
Έχω μαράζι στη καρδιά - noooot


"



Γεια. 


Μη μου μιλάτε.
Ή αν μου μιλήσετε σκεφτείτε ποια έχετε απέναντί σας πριν πάρετε τον λόγο.
Σήμερα στη δουλειά εν αναμονή ενός πιστωτικού που εκκρεμούσε μου απήντησαν " Πρώτα ο Θεός θα κλείσει μέσα στην εβδομάδα Saxlamari". Παρεμπιπτόντως ο ίδιος είναι Χριστοπαναγής. Φουλ. 
Όχι. Δε μπορώ να περιμένω τον Θεό για ένα πιστωτικό. 
Και σίγουρα αι βουλαί Του δεν είναι στις δικές μου προτεραιότητες της καθημερινότητάς μου. 

Μη μου μιλάτε. 
"Υγεία πάνω απ' όλα" μη ξανακούσω. Αγχώνομαι. Σκέφτομαι το τσιγάρο που καπινίζω, τον τηγανητό γαύρο που καταβροχθίζω, το παϊδάκι που μασουλώ βουτώντας και τα δέκα δάχτυλα στο λίπος και το ροζέ κρασάκι από τα γόνιμα αμπέλια της Κορινθίας. Στο τέλος θα καταλήξω είτε καταθλιπτική  με κυρίαρχη φοβία τον θάνατο (ο οποίος είναι αναπόφευκτος) είτε υγιής με μανία την υγιεινή διατροφή και την άθληση για να καταλήξω ξαφνικά νεκρή στο κρεββάτι από έμφραγμα. Έτσι. Ξαφνικά. 
Α, οι "πάνωαπ'όλαυγιείς" δεν είναι σίγουρα YOLO. (πφφφ είμαι 31 και ήδη νιώθω το χάσμα μεταξύ των νεαρών χρηστών του internet)

Μη μου μιλάτε. 
Μη μου λέτε "Θεός να συγχωρέσει την Amy Winehouse" κάνοντας τον σταυρό σας και γελώντας νομίζοντας ότι κάνετε χιούμορ. Γιατί δεν είναι. Γιατί δεν γέλασα. Ότι σε κάνει να γελάς είναι χιουμοριστικό. Ο Mr. Bean είναι χιουμοριστικός. Το ίδιο και οι Monty Python. Όσοι από εσάς σκεφτήκατε τον Μάρκο Σεφερλή για χιουμοριστικό έχετε πρόβλημα! 

Μη μου μιλάτε.
Μη μου λέτε "δεν είσαι η μόνη Saxlamari που δεν αμείβεσαι αναλόγως των κόπων σου". Και τι γίνεται με τους αλήτες τους ποδοσφαιριστές που λαμβάνουν εκατομμύρια κλωτσώντας μια μπάλα; 
Που ακούστηκε; Κλωτσιά και χιλιάρικο. Κουτουλιά και χιλιάρικο. Τακτοποίηση θέσης του πέους τους και χιλιάρικο. Αυτοί θα κλάνουν και θα ζητάνε ελάχιστη καταβολή ένα 500ευρώ.
Και τι σημαίνει δεν είσαι η μόνη; Ζήτησα ποτέ να έχω παρέα στο βάσανο μου; Ή βλέποντας τριγύρω μου ανθρώπους να βιώνουν το ίδιο θα με κάνει να αισθάνομαι εγώ καλύτερα; Στην δική μου λογική δε βρίσκω λογική του παράρογου αυτού διαλόγου.

Μη μου μιλάτε.
Μη μου λέτε "υπάρχει κόσμος που πεινάει". Εγώ σίγουρα δεν έχω λεφτά να τον ταΐσω όλον αυτόν "τον κόσμο". Και ούτε θα αισθανθώ τύψεις που έχω 5 ντομάτες και 5 πιπεριές να τις φάω γεμιστές. 
Να φύγετε. Να πάτε αλλού. Να πάτε στους ποδοσφαιριστές. Το πολύ πολύ να σας κλωτσήσουν πρώτα -γιατί μόνο αυτό ξέρουν να κάνουν- και να σας δώσουν την φανέλα τους υπογεγραμμένη. Σιγά την φιλανθρωπία. 

Μη μου μιλάτε.
Μην μου ξαναπείτε "πάλι καλά να λες που έχεις δουλειά". 



Όχι αγάαααπη μου. 
Δεν γκρινιάζω. 
Είμαι καλά. 
Έχω κάνει και το νοικοκυριό το Σαββατοκύριακο και μαζεύω τώρα τις πρόχειρες αναρτήσεις μου που έχω σκόρπιες. Μια από αυτές ήταν και αυτή.
Ες "αύριον" για τις λοιπές που θα ακολουθήσουν. 




Καλό σας βράδυ.



3 σχόλια:

Snake Plissken είπε...

Μα τι σου κάναμε και αυτοί οι κλωτσοσκουφάδες? Ξέρεις με τι κόπο έστησαν τη μπίζνα υψηλών απολαβών με τους κολλητούς ρεπόρτερ και τους μανατζαρέους που μοιράζουν..."σιγουράκια"? Μα σε παρακαλώ. Άρρωστος κλάδος και τούτος. Έχει τα προβλήματα του. Άλλοι είναι "κύριοι" στις υποχρεώσεις τους και λαμβάνουν τα λογικά ποσά και άλλοι διαπλεκόμενοι περιπατητές λαμβάνουν ζεστό χρήμα ακόμα ναι και όταν κλάνουν.

Προβληματικός κλάδος σου λέω. Και ναι μόνο στο Ελλάντα τέτοια κόλπα.


kalamari είπε...

κομμουνι

Katrin είπε...

Ψόφο σε όλους.