Πέμπτη, 29 Νοεμβρίου 2012

Ο Σαλιάρης


Γεια.

Ποιές οι ευεργετικές ιδιότητες του μπάνιου;

  • Χαραλώνει και ευωδιάζει το σώμα.
  • Καθαρίζει. Δεν απολυμαίνει. Εκτός αν έχετε πάρει χοντρική incocept σε συσκευασία 5 λίτρων το οποίο έχετε αποθηκεύσει στο ντουλάπι του μπάνιου με τα λοιπά καθαριστικά σπιτιού. Μήπως βλέπετε πολύ Greys Anatomy? Μήπως το βάζατε καθαρό οινόπνευμα με λάδι για άφτερ σέιβ όταν ήσασταν μικροί;
Και είσαι έτοιμος έξοδο.  Εγώ δηλαδή. Έτοιμη για έξοδο. Μυρωδάτη και τσιγαρού. Άνευ συζύγου σε επαγγελματικό ιβέντ.

Πριν την έξοδο:
-Λουκουμάκι είσαι σήμερα, λέει ο σύζυγος ανοίγοντας την πόρτα.
Είναι η στιγμή που σκέφτεσαι «δεν είναι δυνατόν, μάλλον με έχει μπερδέψει με τον κολλητό του και μου το λέει αυτό. Σε λίγο θα περνάω από το σαλόνι και θα ανακοινώνει βαθμολογία. 10!10!». Aλλά τελικά απαντάς με χαμόγελο:
-Ευχαριστώ :)
-Εγώ ευχαριστώ.
Είμαστε Ευρωπαίοι πως να το κάνομεν.

Και φτάνεις. Στο ιβέντ. Τσιγαρού
Εγώ με τους «φίλους» μου.
Τι άλλο θα μπορούσα να ευχηθώ να έχω; Ακόμα και ένα τσουκάλι με αρνί κοκκινιστό με μακαρόνια χοντρά και μυζήθρα αν μου σέρβιραν θα με άφηνε αδιάφορη παρά το γλυκό λιπάκι του αρνιού βουτηγμένο στην κόκκινη σάλτσα αρωματισμένη με μπαχαρικά και σβησμένο με κόκκινο γλυκό κρασί.
Ανάμεσα τους ήταν και ο Σαλιάρης. 
Ο κακότροπος σαρωτής κινούμενου θηλυκού με βυζιά.

Ο Σαλιάρης μας λοιπόν.
Είναι το αρσενικό που έχει ξεπεράσει σε απόδοση ακόμα και τον νέο σαρωτή της Canon LiDE110.
Και ενώ η Μαντώ μας λέει για όλες τις αισθήσεις της... ο Σαλιάρης έχει μόνο όραση και αφή.
Οπως ένα scanner, στον Σαλιάρη ο μηχανισμός σάρωσης είναι τα μάτια του. Αξία ανεκτίμητη. Για έναν Σαλιάρη ο ευνουχισμός γι' αυτόν είναι να του βγάλει κανείς τα μάτια με αιχμηρό μολύβι. Σπούκι. Ή να του κλείσει κανείς τα μάτια του. Τσα?!
Τεχν. Χαρακτηριστικά:
Χρόνος απόκρισης αναγνώρισης σώματος με βυζιά (οποιαδήποτε βυζιά): 0,5 sec.
Ταχύτητα σάρωσης από την κορυφή εως τα νύχια ενός σώματος με στήθος: 2 sec.
Χρόνος εξαγωγής χεριών από την τσέπη στη γυναικεία πλάτη με τα βυζιά: 5 sec.
Χρόνος εξαγωγής Χριστοπαναγίας δια του στόματός μου: 0,00001 sec.

Λυσσάρες. Όλοι σας.
Μη δείτε γυναίκα και δεν σκανάρετε πρώτα.

Ο κόσμος λέει καλησπέρα πρώτα. Είναι από τις βασικές αρχές ευγένειας.
Κατόπιν μια σωστή χειραψία είναι ο ευρωπαϊκός τρόπος ενός ευγενικού χαιρετισμού και όχι να χαϊδεύετε με τον αντίχειρά σας την γυναικεία παλάμη κατά την χειραψία. Αν θέλω να ερεθιστώ θα πάω σπίτι μου. Ή θα δω ειδήσεις στο Star.  Ή θα φάω μια σάντουιτσάρα από την «Βαρβάρα» στην Πειραιώς. ΣΟΡΥ.
Την επόμενη φορά που θα χαϊδέψετε γυναικεία πλάτη, φροντίστε να γνωρίζετε καλά την αγκαλιαζόμενη. Αν πέσετε στη κουμπάρα μου, για παράδειγμα, το ελάχιστο που θα ακούσετε είναι "γαμώτηπαναγιασου". Μην βιαστείτε όμως να την κρίνετε άσχημα λέγοντας την λαχαναγορίτισα ή ίχνος γυναίκας. Εσείς θα το έχετε προκαλέσει αυτό.
Το ίδιο ισχύει και για ψηλάφηση γυναικείου σαγονιού ή το κλείσιμο του ματιού. Δε γκρικ γουέι. Το βαρύ και ασήκωτο. Το "παμετωραστιςτουαλετεςνασουπεταξωταματια".
Το ότι χαμογελάμε κύριε δεν σημαίνει ότι σας γουστάρουμε κιόλας. Απλά χαμογελάμε. Είναι τόσο απλό. Το χαμόγελο είναι δείγμα θετικής ενέργειας και  καλοσύνης και όχι κάλεσμα τύπου "ανοίξαμεκαισαςπεριμένουμε". 
Όταν σας λέμε «χαρήκαμε που σας είδαμε» σε αυτό το επαγγελματικό ιβέντ δεν σημαίνει ότι είναι αλήθεια. Είναι απλά trolling που ΔΕΝ αντιλαμβάνεστε. Άλλωστε αυτός είναι ο σκοπός. Να μην το αντιλαμβάνεστε. 
Να είστε βέβαιοι ότι παρά την ευθυμία μου θα προτιμούσα την σαντουιτσάρα μου από την «Βαρβάρα» στην Πειραιώς από την ιδρωμένη παλάμη σας πάνω μου, το ιδρωμένο μουστάκι σας και τα σάλια σας να πέφτουν σαν να έχετε καταπιεί ζωμό λεμονιού.
Όσο για εσάς γερο-Φορτόγκες σάψαλαάνωτωνεβδομήνταεπιχειρηματιες βγείτε επιτέλους στη σύνταξη. Οτι βγάλατε βγάλατε. Ότι πηδήξατε πηδήξατε. Εσείς νομίζετε ότι επειδή είχατε επιτυχημένη επαγγελματική σταδιοδρομία θα μπορέσετε να καταπολεμήσετε τον προστάτη, την αρτηριοσκλήρωση και το αλτσχάιμερ. Άσε μας παππούλη μου και δώσε την σκυτάλη στον νιό.  

Σε κάποιους χωριάτες τελικά δε χρειάζεται να τους δώσεις θάρρος για να σου ανέβουν στο κρεββάτι. Ανεβαίνουν απρόσκλητοι από μόνοι τους. Ίχνος ευγένειας.
Και ότι κάτσει.
Αμ δε.


Καλό σας βράδυ. 


πι.ες. Βρε xtapodi δε μπορώ να ενσωματώσω το φαινόμενο της πεταλούδας.

Σάββατο, 24 Νοεμβρίου 2012

Τερατάκια τσέπης

Γεια.

Εψές έπαιζα με την σχεδόν 6χρονη ανηψιά μου καναπεδάτη. 
Μου έλεγε λέξεις της αλφαβήτου διαλέγοντας εγώ γράμματα από την αλφάβητο. 
Στο Άλφα είπε:
-Άνεργος!
Και ενώ της απάντησα με θαυμασμό
-Μπράβο. Σωστή απάντηση!
σοκαρίστηκα. 
Γιατί να γνωρίζει από τώρα τέτοια λέξη; 
Γιατί η μητέρα της είναι άνεργη.
Και μετά σκέφτηκα ότι η αδερφή μου δεν έχει "πεινάσει".
Μετά σκέφτηκα τους άστεγους ανά τον κόσμο.
Και μετά μου ήρθε μια λιγούρα και έφαγα μακαρόνια με κιμά που είχα στο τσουκάλι. Χα!

Μετά θυμήθηκα αυτό το βίντεο που είχα δει πριν καμιά 10αριά φεγγάρια στο youtube.
Από μικροί αυτοί οι σοφοί λιλιπούτειοι βιώνουν την άσχημη Ελλάδα των ισχνών αγελάδων την σχολική βία και τον ρατσισμό είτε κοινωνικό είτε φυλετικό. 




Θα φανεί μετά από χρόνια αν τα τερατάκια αυτά ήταν καλό τελικά που έμαθαν για την ανεργία, την οικονομική κρίση, την οικονομική μετανάστευση κ.ο.κ. 
Ή θα τους βρούμε οικονομικούς μετανάστες ή δημιουργικούς και ανατρεπτικούς στο κοινωνικό και πολιτικό σκηνικό της Ελλάδας.
 
Εμείς όμως που ζήσαμε την παιδική μας ηλικία στην Ελλάδα των παχιών αγελάδων τώρα έχουμε καταντήσει καταθλιπτικοί γιατί ξαφνικά ανακαλύψαμε ότι ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΚΕΦΑΤΟΙ ΠΟΥ ΨΩΝΙΖΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΒΕΡΟΠΟΥΛΟ.
Και αντί να αναρωτηθούμε τι κάναμε λάθος, ακούμε τις δηλώσεις του Τατσόπουλου και το διακωμωδούμε. Καλό και το γέλιο. Αποτρέπει την κακή διάθεση.Τι κάναμε λάθος όμως;

 


Καλό σας βράδυ.


Πέμπτη, 15 Νοεμβρίου 2012

Τι είναι;

ένας μπουφετζής που αντί να εκτελέσει την παραγγελία μου -στο διάλειμμα μου για καφέ- είχε βγάλει τη λίστα των ερωτήσεων;

#ΜΑΛΑΚΑΣ#


Μπουφετζής: Πολύ δουλεύεις βλέπω...
Saxlamari:  Όλα τα ξέρεις. Θα μπορούσα να έχω ένα τασάκι σε παρακαλώ;
Μπουφετζής: Περίμενε γιατί μου τα έχουν πάρει όλα και δεν έχει μείνει κανένα στη μπάρα.
Saxlamari: Πολύ οργανωμένος είσαι βλέπω... Μου επιτρέπεις να κάνω και εγώ την κριτική μου για τη δουλειά σου, ε;
Μπουφετζής: ... Στο facebook είσαι τώρα; (βλέποντας το κινητό στα χέρια μου)
Saxlamari: Όχι
Μπουφετζής: Στο twitter;
Saxlamari: Ατύχησες.
Μπουφετζής: Ε τότε στέλνεις μήνυμα.
Saxlamari: Όχι. Έχεις άλλη μια ευκαιρία.
Μπουφετζής: Ε τότε παίζεις παιχνίδια.
Saxlamari: Λυπάμαι. Χάσατε. 

Αυτός ήταν σημερινός σύντομος διάλογος που θα μπορούσε να ήταν απλά μονόλογος μη απαντώντας στις βαρετές ερωτήσεις του.
Αυτό γίνεται και όταν πάω μια φορά στο τρίμηνο για κούρεμα. Μια ώρα συνεχών ερωτήσεων. Πηγαίνεις για μαλλί και βγαίνεις εξαντλημένη από τις ερωτήσεις. Καλύτερα κρατούμενη των SS παρά της κομμώτριας μου.

-Τι κάνεις;
*ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΝΑ ΠΙΑΣΕΙΣ ΤΟ ΨΑΛΙΔΙ ΝΑ ΜΕ ΚΟΥΡΕΨΕΙΣ.
-Ο αντρας σου που ειναι;
*ΣΙΓΟΥΡΑ ΟΧΙ ΕΔΩ.
-Η δουλειά πως πάει;
*ΣΚΑΤΑ
-Βγαίνεις καθόλου έξω;
*ΝΑΙ. ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΟ ΜΕΤΑΝΙΩΝΩ. ΚΑΛΗ ΩΡΑ ΣΑΝ ΚΙ ΑΥΤΗ.
-Θα πάτε πουθενά την Πρωτοχρονιά;
*ΝΑΙ. ΣΤΗ ΧΟΝΟΛΟΥΛΟΥ ΓΙΑ ΣΚΙ.



Γεια.

Δευτέρα, 12 Νοεμβρίου 2012

Winter is coming

Γεια.

Επιτέλους.
Έρχεται ο χειμώνας. Είμαι χειμωνιάτικος τύπος ωστόσο η πλειονότητα των Ελλήνων προτιμά το καλοκαίρι. Επιπλέον τρελαίνομαι για ψάρια ενώ η πλειονότητα πάλι προτιμά το κρέας στα κάρβουνα.
Μα πόσο ξεχωριστή μπορώ να γίνω ακόμα;
Όχι πολύ στη γειτονιά που ζω και μένω τον τελευταίο χρόνο.
Τα πρωτεία ανήκουν στους γείτονες.

Για πολλούς από εμάς κατα την θερινή περίοδο το μπαλκόνι αποτελεί το δεύτερό μας σπίτι.
Εκεί θα πιούμε τον πρωινό μας καφέ, εκεί θα φάμε περισσότερα βράδια (με ή χωρίς παρέα) εκεί θα διαβάσουμε, εκεί θα κοιμηθούμε όσοι δεν έχουν κλιματιστικό ή έχουν απλά κρεββατομουρμούρα με τη γυναίκα.
Όλες οι αισθήσεις αφημένες στα λίγα τετραγωνικά.
Τι γίνεται όμως όταν ακοή και όραση φθείρονται υπό την θορυβώδη και "ιδιαίτερη" παρουσία των γειτόνων;
#ΑΠΛΑ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙΣ ΝΑ ΕΡΘΕΙ Ο ΧΕΙΜΩΝΑΣ#
 
Έχω ένα γειτονάκι τρελό με ροζ βρακί. Μήνες τώρα φοράει ροζ βρακί. Πρώτη φορά τον είδα μόλις φέτος το καλοκαίρι. Τότε φόραγε καφέ. Δηλαδή άσπρο πριν καταλήξει να γίνει καφέ. 
Περιμένετε. Δεν είναι μπαλκονάτος σαν εμένα. Αυτός έξω βγαίνει έτσι. Αν και τελευταία με τα πρώτα βοριαδάκια εμφανίζεται με φόρμα γκρι. Δηλαδή μαύρη πριν καταλήξει να γίνει γκρι. Και με κοιτάει τόσο έντονα πολλές φορές που νομίζω ότι ο Χίτσκοκ θα ήθελε πολύ να ακούσει τη δική μου ιστορία. Ψυχώ Νο2.
Δεν είναι όμως το ροζ βρακί που με φοβίζει. Με φοβίζει ότι ο άνθρωπος αυτός είναι μόνος, πιθανότατα να μην παρακολουθείται από ψυχίατρο. Κράτος ανύπαρκτο. Και πολίτες να τον αποκαλούν "λούγκρα" και να γελάνε.

Μετά είναι η γριά. Απέναντι. Η γριά, ο γέρος και ο 45άρης γιος. Η γριά όμως ηγείται της οικίας. Αυτή πρωί μεσημέρι βράδυ μουρμουράει. Στον άντρα της. Η μόνιμη διαφωνία με τον άντρα μου:
Το ότι ο άμοιρος άντρας δεν κάνει τίποτα, δεν πειράζει κανέναν, καπνίζει το τσιγάρο του, πίνει τον καφέ του, διαβάζει την εφημερίδα του. 
Εγώ πάλι λέω το ότι επειδή δεν κάνει τίποτα η γριά κατάντησε να γίνει η κρουέλα ντε βιλ σε συνταξιοδότηση.... Γυναίκες!
Όσο για τον γιο, είναι ο Χριστοπαναγής της γειτονιάς. Για πότε θα βρούμε όλοι μας την γριά πνιγμένη στα αίματα στο χαλάκι του σπιτιού της δε ξέρω. 

Είναι και η the Greek Fat Family παραδίπλα. Οίκημα τριών ορόφων οικογένειας τριών γενιών. Πατέρας, κόρη με τον άντρα της και το 10χρονο κανακάρη τους. Ο αντρας της ... ερωτικός μετανάστης σε αυτό το οικογενειακό μπλόκο. Δεν ακούγεται καθόλου. Η γυναίκα πάλι εδώ ηγείται της οικογένειας. 
Γιωργάκη δέκα πήγε η ώρα και ακομα να διαβάσεις θρησκευτικά. 
Βρωμας Γιωργό πάμε ΤΩΡΑ για μπάνιο.
Γιώργάκη άσε τα παιχνίδια και έλα να φας.
Μπαμπά πες κάτι στον Γιωργάκη!
Γιώργοοοοο... ακούγεται η βροντερή φωνή του παππού.
(ωστόσο ο σύζυγος άφαντος... σαν να μην υπάρχει)
Αλλά δεν είναι οι διαταγές που δέχεται το παιδί. 
Είναι ο τόνος, η χροιά η ένταση της φωνής και τα λόγια που ακολουθούν. Άκρως αποκρουστική και με το στανιό να την ακούσω ακόμα και εγώ σε απόσταση 30 μέτρων. Αν ήμουν ο Γιωργάκης σίγουρα θα κατέστρωνα από τα δέκα μου σχέδιο φυγής από το σπίτι.

Υπάρχουν και κάγκουρες περαστικοί που μας υπενθυμίζουν πόσο πειραγμένη μηχανή και ηχοσύστημα έχουν.
Γουόου. 
Μόλις έχασα το νόημα της ζωή μου και το βρήκα στην κλανιάρα εξάτμιση ενός citroen C1 με ενσωματωμένο καγκουρομετρητή. Όσο πιο πολλά μπάσα και βρουμ βρουμ τόσο πιο πολύ ανεβαίνει το επίπεδο ηλιθιότητας. Highest Level.
Συγχαρητήρια.
Μόλις κατάφερες να διανύσεις 50 μέτρα μέσα σε 3 δευτερόλεπτα ξεσηκώνοντας ένα οικοδομικό τετράγωνο.
Μόλις έσπειρες και τον τρόμο στις γριούλες που περπατάνε ανενόχλητες καταμεσής του δρόμου.
Και επιτέλους χαμήλωσε την ένταση της μουσικής. Χειμώνας έρχεται και ακόμα εσύ και τα τέσσερα παράθυρα ορθάνοιχτα. Θα σβερκωθείς και θα παραπονιέσαι ότι είναι ίωση ενώ εσύ εκεί... με τα παράθυρα ανοιχτά να ακούς την τελευταία "λαϊκή" επιτυχία, άντρα του κώλου.

Ιδανικά θα ήθελα ένα χειριστήριο με ένα μόνο πλήκτρο για επιλογή. 
MUTE. 
Για πάντα.
Να το πάταγα μια φορά και μετά σιωπή.
Αλλά επειδή η πολύ φαντασία βλάπτει, ας μιλήσουμε ρεαλιστικά...τα ακουστικά συνδεδεμένα με το netbook ήταν η ιδανική λύση. Αλλά τι να λέμε... Κυριακή κοντή γιορτή:  Winter is coming. Τα κωλαράκια μέσα.
Του χρόνου πάλι. 
Εκτός αν κερδίσει το τζόκερ ο σύζυγος.Τώρα το αν θα φύγει για Βραζιλία ΜΟΝΟΣ αυτό είναι μια άλλη ιστορία. Ένα σπίτι όμως κάπου σε μια αραιοκατοικημένη περιοχή θα μου το πάρει δώρο όπου το μπαλκόνι μου θα απέχει 100 μέτρα τουλάχιστον από το διπλανό γειτονικό μπαλκόνι. Και ένα αυτοκίνητο. Και λίγα χιλιάδες ευρώ να περνάω το μήνα. Ε καλά. Βλέπουμε.


Καλό σας βράδυ.

Παρασκευή, 9 Νοεμβρίου 2012

H Γυναίκα v.2.0

Γεια. 

Καλή η Στικούδη, δε λέω. Αυτό δείχνει τουλάχιστον. 
Ας μιλήσει όμως και κάποιος που την έχει δει στο κρεββάτι να κάνει τον Τζον Γουέιν με βυζιά και λάσο να μας πει αν πραγματικά είναι. Ορίστε μας.

Για τις λοιπές γυναίκες, εμάς δηλαδή... τις απλές γυναίκες που δουλεύουμε για ένα κομμάτι ψωμί, που έχουμε το νοικοκυριό μας, τα σεμεδάκια μας, το φαγητό στο τσουκάλι να γίνεται, το πλυντήριο με τα σκούρα ρούχα στους 40 βαθμούς να πλένει, τον σύζυγο να κάνει μπάνιο μια ώρα λες και πάει για γαμπρός... σας έχω μια συμβουλή:

ΤΑΚΟΥΝΙ ΣΤΟ ΚΡΕΒΒΑΤΙ = ΚΑΥΛΑ ή ΚΑΒΛΑ (ποιό είναι το σωστό δε ξέρω, είμαι πτωχή το λεξειλόγειο.

Δε το λέω εγώ. Άλλες το λένε. 
Λένε λοιπόν ότι για να αναστατώσεις τον άντρα στο κρεββάτι και να τον κάνεις να πεί τον Δεσπότ Παναγιώτ (για τους άθρησκους δε μπορώ να βρω κάτι τώρα... βολευτείτε με την λαϊκή αυτή φράση) ... λένε λοιπόν ότι αυτό τους εξιτάρει. 



Τακούνια-Ουρανοξύστης.




Τακούνια με αερόσολα




Τακούνια φουτουριστικά.




Τακούνια για Γκοθούδες



Τακούνια για σκυλούδες



Τακούνια για μαμάδες

Τακούνια για γιαγιάδες!




Εγώ πάντως αν ήμουν άντρας, πέραν το ότι θα ήμουν λαχαναγορίτης θεογκόμενος με μερσέ, θα φοβόμουν να βρισκόμουν με γυναίκα στο κρεββάτι και να μου φοράει τακούνια έτσι επειδή της είπαν ότι είναι σεξουαλικό για δυο λόγους:
1. Επειδή της είπαν.
2. Για την κακιά την ώρα. Ασε μας μανίτσα μου.Είναι επικίνδυνα πράματα αυτά.  


Καλό σας βράδυ και καλό Σαββατοκύριακο.
Να δω πότε θα κάνω γενική στο σπίτι!?!