Δευτέρα, 25 Φεβρουαρίου 2013

Η Γαμιώτισσα

Γεια.


Με έχει πιάσει μια μουρμούρα, μια μιζέρια, μια κακία τον τελευταίο καιρό, όλο στη δουλειά τρέχει ο λογισμός μου και όλο για τη δουλειά γράφω.

Που πήγαν οι χαρακτήρες μου; Πως θα αποδείξω στο partali οτι δικαιωματικά αξίζω τον τίτλο του χαρακτηρισάκια;
Ιδού η ευκαιρία λοιπόν να μάθετε για την Γαμιώτισσα, την ΚΑΘΕ γυναίκα καλεσμένη σε γάμο.
Βγαίνει και σε αρσενικό – ο Γαμιώτης – αλλά δεν έχει κανένα ενδιαφέρον. Ειναι ο άντρας με κοστούμι, πουκάμισο, παντελόνι που απλά παρίσταται με το στανιό στον γάμο γιατί πρέπει να συνοδεύσει την Γαμιώτισσα γυναίκα/κόρη/πεθερά και το κακό συναπάντημα. Θα προτιμούσε να ήταν με το σώβρακο αραχτός στον καναπέ και να βλέπει το ματς Ολυμπιακός – Λεβάντε τρώγοντας πίτσα με σουτζούκι και πίνοντας μπύρες. BORING.
Και πάμε.

Για την Γαμιώτισσα ο γάμος δεν είναι μια χαρμόσυνη κοινωνική εκδήλωση.
Είναι οι μέρες προετοιμασίας πριν τον γάμο για το πως θα μασκαρευτεί και αρκετές ημέρες κους κους μετά τον γάμο για το αν η νύφη ήταν ωραία ή όχι ή αν το φιλέτο που καταβρόχθησε ήταν μαλακό ή αν το γλυκό δεν ήταν πολύ γλυκό και δε την λίγωσε.

Η Γαμιώτισσα δεν έχει ηλικία. Μπορεί να συναντήσει κανείς το 15χρονο κοριτσάκι το «μόλιςανακάλυψαότιέχωκόλπο» με την ανάλογη τάση της μόδας (συνήθως ξέκωλο), την μαμά με το ταγιέρ και το μισό μπουκάλι λακ στο κεφάλι της και την γιαγιά με το ίδιο ταγιέρ που είχε βάλει και στην στέψη του τέως Βασιλιά Κωνσταντίνου Β’ (με την διαφορά ότι τώρα μυρίζει ναφθαλίνη).

Μπορείς να την αναγνωρίσεις ακόμα και καθισμένη στο αυτοκίνητο. Όλη την φαμίλια. Ο βαρετός άντρας σε ρόλο ταξιτζή. Συνοδηγός η γυναίκα με την περικεφαλαία και στα πίσω καθίσματα η πεθερά με τα παιδιά.

Η Γαμιώτισσα έχει ξοδέψει 100 ευρώ για το δώρο του νεόνυμφου ζεύγους και άλλα 100 ευρώ X 4 για να ψωνίσει ρούχα/παπούτσι/αξεσουάρ για το γάμο, να φτάξει το μαλλί της στο κομμωτήριο να φτάξει τα νύχια της και άλλα πολλά μπλα μπλα μπλα μπλα που εσείς οι άντρες βαριέστε να τα διαβάσετε σε τούτο το ποστ. Πόσο μάλλον να τα κάνετε. Ταλαιπωρία. I know. Αλλά πως να το κάνομεν; Και η καλαισθησία θέλει τα μποτέ της. Αλλο αν το αποτέλεσμα πολλές φορές βγαίνει καταστροφικό (έως και εφιαλτικό). Ξέρετε τι εννοώ.

Η Γαμιώτισσα δε πάει ΠΟΤΕ τουαλέτα να ουρήσει ασυνόδευτη. Και ξέρετε γιατί; Γιατί ντρέπεται ή γιατί θέλει να πει στην φιλινάδα της πόσες φορές την κοίταξε ο ωραίος γκόμενος στο τραπέζι #3 από το σόι της νύφης. Το δεύτερο αφορά μόνο τα 15χρονα.

Η Γαμιώτισσα πάντα θα ζητήσει σόδα για να πιει αφού έχει φάει κατα σειρά τα ορεκτικά/τυριά/ψωμί/σαλάτες/κυρίως πιάτο.

Το γλυκό του γάμου δε την λιγώνει ΠΟΤΕ. Είναι ΠΑΝΤΑ δροσερό και ελαφρύ. Ούτε για το πράσινο ice tea να μιλάγαμε...

Τέλος η Γαμιώτισσα κλαίει πάντα σιωπηλά. Και ξέρετε γιατί; Γιατι ΠΑΝΤΑ την πονάνε τα τακούνια. Γιατί ΟΛΕΣ οι γυναίκες πονάνε όταν φοράνε τακούνια. Μπρος τα κάλη τι είναι ο πόνος σου λένε. Καθόλου τυχαία δε στο λένε.


Δυστυχώς δεν έχω φωτογραφικό υλικό στη διαθεση μου... το Σαββάτο που πήγα σε έναν γάμο μετά σύζυξ και την Saxlamaroοοικογένεια είχα αυστηρές οδηγίες από την αδερφή μου να μην τολμήσω να σκεφτώ να βγάλω καμία και να μην τους κάνω ρεζίλι. Ελπίζω όμως να σας μετέδωσα λίγο από αυτά που έχει το κεφάλι μου.

Καλό σας βράδυ.

Τετάρτη, 20 Φεβρουαρίου 2013

Είναι άδικο να χακτηρίζουμε:

τους αστυνομικούς γουρούνια
τους άντρες γουρούνια
τις γυναίκες γκρινιάρες 
τους ΕΥΠ ερασιτέχνες
τις γυναίκες πουτάνες
τους ΔΥ κάφρους
τους Έλληνες Ελληνάρες
τους Ιταλούς μαφιόζους
τον παππά τραγόπαππα 
τους ταξιτζήδες κωλοταρίφες
το κρητικό κρασί κρασί (και όποιος το έπιασε το υπονοούμενο ας μιλήσει)
τους στρατιωτικούς μαλακοκάβληδες

Υπερβολή. 





Γεια.

Πέμπτη, 14 Φεβρουαρίου 2013

Μπιζνεσαία γενέθλια

Γεια. 

Σήμερα είχαμε τοκοπήτηπίτα στην εταιρεία. 
Ευκαιρίας δοθείσης η εταιρεία απένειμε δωράκια αναμνηστικά για τους υπαλλήλους που έκλεισαν 5 έτη. Κάτι σαν γενέθλια των μπιζνεσαίων. 
Μεταξύ αυτών ήταν και το saxlamari (αν και στη πραγματικότητα τα χρόνια της θητείας μου ως εθελόντρια υπάλληλος γραφείου είναι 6)

Παρακαλώ, δείτε το δωράκι:



Περιστέρια. 
Η θρησκεία μας έχει φροντίσει να εμφυτεύσει στη μνήμη μας -σχεδόν από την ηλικία όπου το μόνο που πιάναμε ήταν η ρώγα της μανας μας για γάλα- ότι το περιστέρια είναι το σύμβολο της ειρήνης. 

Αμ δε. 
Θα σας πω εγώ τι συμβολίζουν τα περιστέρια


  • Ακατάπαυστη δουλειά.
  • Ωράριο πέραν του 8ώρου.
  • Απώλεια βάρους.
  • Τίτλοι. Τίτλοι παντού. Supervisor, Manager, Director, Assistant, Assistant Manager, CFO, CEO, COO.. ακόμα και τον υδραυλικό που μας φτιάχνει τα καζανάκια στη δουλειά τον λέμε handyman. ΦΑΚ ΜΙ. 
  • multitasking (κάτι σαν την Θεά Κάλι)
  • Μη συνεργάσιμες Κλώσσες. Συναδελφικότητα σου λέει μετά. 
  • Γκέι Μάνατζερς. Και αγαπώ τόσο πολύ τους ομοφυλόφιλους. Σόρρυ guys. Απλά είναι ένας τρόπος να δείξω πώς ένας άντρας δεν συμπεριφέρεται όπως του πρέπει. 
  • Μαρκετίστριες τακουνάτες τύπου "όχι αγάπη μου..... δεν ασχολούμαι με αυτό εγώ"


6 χρόνια φαγούρας ΑΛΛΑ έμαθα πολλές ξένες λέξεις:


  • Reporting. Η δουλειά σου σε νούμερα και με ένα κλικ στην οθόνη μανατζαρέων που συνήθως δε μπαίνουν καν στη διαδικασία να το ανοίξουν.
  • Escalation. Αν γκαρίζεις για παράδειγμα και δεν εισακούγεσαι με ένα απλό forward του email στον μανατζέρ σου λύνεται το πρόβλημα. ΝΟΤ. Απλά ξεκινάει ένας νεος κύκλος εργασιας τύπου "πρέπει να βρεθεί λύση". Λες και είμαι ο δημιουργός του Σύμπαντος να μπορώ να τα κάνω λαμπόγυαλο και να τα φτιάξω πάλι όπως θέλω σε εφτά ημέρες. 
  • Delegation. Κατανομή εργασίας. Οοοοοοχι. Αυτό δεν μπορείς να το κάνεις. Μόνο να στο κάνουν. Και σου πετάνε τα χαρτιά και εσύ σαν την Σταχτοπούτα να πέφτεις με τα μούτρα να καθαρίσεις τις ακαθαρσίες των άλλων. 
  • Sustainability. Βιωσιμότητα ΜΟΝΟ της εταιρείας. Το αν πεθάνεις εσύ πάνω στο πληκτρολόγιο από ανακοπή προσπαθώντας να διεκπεραιώσεις ένα από τα δεκάδες εισερχόμενα γαμωemail δεν μας ενδιαφέρει. 
  • Company culture. Έχεις αφομοιώσει τόσο πολύ την εταιρική κουλτούρα που όταν διαβάζεις τα απεσταλμένα σου δε σε αναγνωρίζεις. "Dear all, best regards, kindly request to, kind reminder, your support is crucial, thank you for your co-operation, at your disposal, clarify, please proceed, please approve, please go fuck yourself, ASAP"
  • K.P.I. (Key Performance Indicator) Δείκτης απόδοσης. Saxlamares. Ουσιαστικά είναι η αξιολόγηση του υπαλλήλου (οκ, λογικό μου ακούγεται) επενδεδυμένη με διάφορες φανφάρες και κορδέλες. Συναντήσεις επι συναντήσεων, αυτο-αξιολογήσεις των υπαλλήλων, διορθώσεις αυτών από τους μάνατζερ για να σου εγκρίνει μπόνους η εταιρεία κουπόνια για το σούπερ μάρκετ. Επιβράβευση με ένα καρότσι του Σκλαβενίτη γιομάτο με απορρυπαντικά για το σπίτι. Να σου βγαίνει η Παναγία και να επιβραβεύεσαι με χλωρίνη για το μπάνιο και άζαξ για το πάτωμα.  
  • Work Ethics. Μη διανοηθείς να πουλήσεις εταιρικές πληροφορίες, ούτε να δεχτείς δώρο από συνεργάτη. Ούτε καν ένα μπουκάλι κρασί. Τα καρτέλ είναι μόνο για τους καρχαρίες της εταιρείας. Όχι για τα μικρά ψάρια. Κράτα και το μπουκάλι σου, κράτα και τις τιμές. Εγώ θα πάω Σκλαβενίτη. 
  • Promotion. Προαγωγή. Εξαιρετικές περιπτώσεις προαγωγών τριγύρω μου σε ανθρώπους που δεν ξέρουν να συντάξουν ένα email, να συντάξουν ένα γράμμα, να συμπληρώσουν μια φόρμα, να βρουν το σωστό πεδίο υπογραφής σε ένα χαρτί Α4. 
  • Acknowledgement. Αναγνώριση. Απλά μια ουτοπία. 
  • Case study. Αγαπημένη λέξη. Την χρησιμοποιώ στην καθημερινότητά μου. Είναι γιατί κάθε email που λαμβάνω είναι πραγματικά προς μελέτη και ανάλυση λέξη προς λέξη. Το ξέρατε πως ένα email επαγγελματικό φανερώνει ένα δείγμα της προσωπικότητας του αποστολέα; Θα ακολουθήσει ξεχωριστό ποστ γι' αυτό κάποια στιγμή. 
  • KAI
  • ΑΛΛΕΣ
  • ΜΑΡΕΣ
  • ΚΟΥΚΟΥΝΑΡΕΣ 
  • ΠΟΥ ΒΑΡΙΕΜΑΙ 
  • ΝΑ ΑΝΑΦΕΡΩ
  • ΓΙΑΤΙ ΝΥΣΤΑΞΑ


Το δωράκι πάντως κέρδισε τον χώρο του πάνω στο μεταξωτό Λευκαδίτικο σεμεδάκι μου. 
Και εκεί θα παραμείνει. Να μου θυμίζει όλα αυτά. 


Καλό βράδυ.

Παρασκευή, 1 Φεβρουαρίου 2013

Κουραφέξαλα


Γεια.

Ένα καλοστημένο φιγουράτο επάγγελμα με υπερτιμημένες αποδοχές.
Κάτι σαν έναν CEO-μπιμπελό μιας πολυεθνικής. Συμφωνία και τάλαρο.
 Ή σαν έναν δίποδο ανθρωποειδές που κλωτσάει μια μπάλα σε δίχτυα. Κλωτσιά και τάληρο.
Ή σαν μια τραγουδιάρα της Λ. Αθηνών. Τσιφτετέλι και τάλαρο.
Ή σαν παρουσιάστρια μεσημεριανής εκπομπής. Κοτσάνα και τάλαρο.
Ή σαν call girls/μοντέλα. Πίπα σε σουίτα ξενοδοχείου και τάλαρο.

Ο Sommelier ελληνιστί είναι σύμβουλος γευσιγνωσίας. Μπουκιά και τάλαρο. @@ρια.
Ποιος να του έλεγε του παππού μου στο χωριό ότι μια από τις πέντε αισθήσεις θα γινόταν ένα επικερδές επάγγελμα.
Οι ετήσιες αποδοχές ενός διακεκριμένου επιστήμονα φυσικής στο CERN είναι χαμηλότερες από αυτές ενός Sommelier. Χρόνια μελέτης για να τα συνθλίψει μια μπουκιά φαγητού.
Άδικο και εξοργιστικό. Πως το λεν; Καπιταλισμός; Κουραφέξαλα το λέω εγώ.
Κάτι τέτοιοι τύποι μετά την πεντάλεπτη εργασία τους, πίνουν καφέδες που έχουν συλλεχθεί από κόπρανα μαρσιποφόρων ζώων. Κατα τα άλλα.. γουλιά και πεντάευρω.
Συγχαρητήρια. Μόλις ξοδέψατε 50 δολάρια για να απολαύσετε έναν καφέ αλεσμένο σε έντερο ζώου.

Αβανγκαρντίλες βουτηγμένες στα σκατά μέσα σε πορσελάνινη κούπα της Royal Doulton.